Een centrale bankier, Christine of Jerome, houdt een persconferentie. Wat kan je het beste doen?

1. Live luisteren en kijken naar hun show.
2. De reactie van de prijs observeren om de valkuilen van market makers te begrijpen.

Antwoord aan het einde.

Wist u dat de inflatieverwachtingen op hetzelfde niveau liggen als voor het begin van het conflict? Opnieuw wierp de retoriek van de centrale banken zijn vruchten af. Risicovolle activa zeggen dank u wel.

Een FT-artikel suggereert dat Powell zoals Volcker destijds zou moeten doen. Hij bestreed in de jaren zeventig de inflatie door de geldhoeveelheid te verminderen. Wij delen dit 'mainstream' idee niet. Om een ​​simpele en structurele reden. De hoeveelheid kapitaal in verhouding tot arbeid is tegenwoordig veel hoger. Een ontspoorde inflatie, gestuwd door salarissen, is daarom de komende jaren erg onwaarschijnlijk.

Het is resultatenseizoen: De resultaten zijn nog steeds erg goed, maar niet zo zotjes als vroeger. Hoe dan ook, er is niet veel nodig om gelukkig te zijn en investeerders zijn bang om de boot te missen. Nou ja, met grotendeels negatieve reële rentes, georkestreerd door onze geliefde centrale bankiers, is TINA in ieders gedachten.

Hier een idee van Bank of America dat we delen: de enige keer dat de aandelenmarkten in een dergelijke context niet omhoog schoten, was tijdens het faillissement van Lehman. Onze analyse, gebaseerd op het inversieproces, komt tot dezelfde conclusie. Onze optiestrategieën profiteerden dan ook volop van de stijging van 15% in de markten met een extreem laag risico.

Antwoord op de vraag aan het begin: 2.

En wat deden de whales intussen? De prijzen opdrijven…