Fear zonder forse val

De eerste vier dagen van de week waren grimmig. Olie klom tot bijna 110 dollar (55% hoger dan een jaar geleden), het vertrouwen in Amerikaanse en Franse staatsschuld kalfde verder af, en aandelen wereldwijd zakten. Toch bleef de schade beperkt tot minder dan 1% op weekbasis: precies het soort gematigde correctie dat onze these ondersteunt dat een forse daling van de wereldwijde aandelenmarkten momenteel niet waarschijnlijk is.

Beleggers waren zenuwachtig, dat merk je aan de Fear and Greed index: die stond in de "Fear"-zone, dicht tegen "Extreme Fear" aan. Logisch, met al het onheilspellende nieuws van de voorbije dagen.

Vrijdag kwamen de Amerikaanse inflatiecijfers. De kern-CPI (zonder de meest volatiele componenten) kwam uit op +2,4% op jaarbasis: relatief laag, zeker als je de importheffingen meerekent. Aandelen schoten die dag fors hoger, gesteund door een stevige terugval van de olieprijs.

Dat brengt ons bij de kernvraag: zijn de structurele krachten in deze nieuwe wereld niet net deflatoir? Alles wijst erop van wel. China, nog altijd de fabriek van de wereld, kampt zelf met te lage inflatie, bijna deflatie. De inflatiezorgen in het Westen zijn voor ons dan ook vooral mediageluid. Wij blijven gefocust op onze optiestrategieën, gebouwd op waarschijnlijkheden en probabiliteiten.