Krappe stops, kleine kansen

De meeste particuliere traders die deze zomer geld verliezen, doen dat niet omdat ze de markt verkeerd inschatten. Ze verliezen omdat hun stop te krap staat.

Neem de discussie rond Elliott-golven en Wyckoff, die deze week weer op tafel lag. Staan we aan het begin van fase 3? Misschien, misschien ook niet. En dat is precies het punt: dat soort analyses kan je meenemen als context, maar mag niet bepalen of je een trade neemt. Wie zijn stop laat afhangen van een golventelling die toevallig moet uitkomen, zet die stop bijna automatisch te krap.

Wat wel werkt: denken in kansen. Winst tegenover risico afwegen, niet in overtuiging. Je zou het bijna kunnen vergelijken met een blackjacktafel, maar dan langs de kant van het casino, niet van de speler. Het casino wint niet omdat het weet welke kaart er komt, maar omdat de odds op lange termijn in zijn voordeel spelen.

Dat is ook hoe we deze week naar de markt kijken, met het nodige wantrouwen richting whales die weten waar de meeste stops liggen. We kiezen niet voor een richting: we bouwen non-directionele optiestrategieën. Komt het uit? Mooi. Komt het niet uit? Dan kunnen we ook winnen.